# Schweighäuser, Polybii Historiarum quidquid superest, vol. 5 (Leipzig 1789), Adnotationes ad lib. III capp. 39-56 (uncorrected OCR, archive.org historiarumquidq05polyuoft; long-s OCR'd as f). Page headers 'AD POLYB. III. 49. 595' etc. give the printed pages. CAPVT XXXIX Verf. 2. ἀπὸ τῶν Φιλαίνου βωμῶν, a Philgni aris. Φι- ᾿λαίνων βωμοὺς, in plurali numero, Philgnorum aras vo- eant plerique fcriptores, a duobus fratribus Phileenis, quo- rum hiftoriam vide apud Salluft. in Iugurtha cáp. 79. apud Melam I, 7. & Valer. Max, V. 6. extern. 4. Sed in fingu- lari ufürpavit rurfus Polyb, X. 40, 7. Sic Ptolemaeus IV. 3. Φιλαί- AD POLYB. III. 38. 39. 573 Φιλαίνου κώμη, ὑφ᾽ ἣν ὁμώνυμοι βωμοί. Ἐπ Scylax in Pe- filo. 45. ed. I. Voffii, τοὺς Φιλαίνου βωμούς. — lbid. Ἡρακλείους. Mendofe h. 1. Ἡρακλέους Vat. Her. τα columnas, quas Gadibus vindicant Hifpani & Afri, a Polybio ὅς pleri(que Graecis ad ipfum fretum poni, quod s Àticim ab Hifpania dirimit, monuit Strabo lib. III. p. 170. Reliq. Hiftor. Polyb. XXXIV. 9, 4.) 14 autem adparet etiam ex verbis, que mox fequuntur, verf. 4. διαβάντες ῥὲ σὸν «o3 Ἡρακλείους στήλας πόρον, ubi πόρος, quod utique proprie iniu notst, intelligitur non diflerre a 709244, . id eftfreto. —Ferf. 4. ἕως τῆς ῥαχίας &c. u/que ad bé Rosdno; ὦ aieo definunt ad mare noftrum. Pyrenzi montes , quibus Hifpani & Galli invicem eparantur. Sic Caubonus. τὴν φαχίαν 1137, 2. dixerat Polybius θέν atque impetum, quo agitatur mare circa copulos €? /axo/a promontoria : nunc ip/um faxofum promontorium ita dicit, ut "Thucydides IV. . 30, ubi Scholiaítes ait: $ax/x ἐστὶ πετρώδης τόπος, περὶ Gv περιῤῥήγνυται ἡ ϑάλασσα καὶ ὁ κλύδων καὶ ἡ τῆς ϑαλασ- σῆς ὁρμή. Quibus adde quz ibidem Dukerus adnotavit. . Significat Polybius promontorium illud, quod a Cruce ho- , die, olim a P'enere cognomen habuit, & Pyrenza P'enus adpellabatur, a Veneris fano, quod ibi exftruétum erat; de . quo vide au&ores, quos laudavit Cellarius Geogr. Antiq. Veri, 2, Verf. 4. lib. IL. cap. 1. p. 1421. Si effet τῆς ῥά Χ εῷς» intellge- - rem dor/um Pyrenzi, quo via per montem patet; qui lo- cus Summus Pyrenzus vocatur in Antonini Itinerario, & τὰ ἄκρα τῶν Πιυρηναίων Straboni lib. III. p. 159. C. & 160. B. qui idem locus pofterioribus temporibus a Pompeii Tro- pcisnomen invenit, Vtrumque locum habitum effe Hifpa- ria Gallieeque terminum, idem Strabo docet lib. IV. p. 178. fter in ora eft; aiter verfus feptentrionem nonnihil ab cra remotus. Conf Cellar. P. 145. Perf. 5. ἀπέχει δὲ - - αὐτὸς ὁ τόπος. Bene habet αὐτὸς ὁ τόπος, ipfe locus, fcilicet ubi terminus habetur Hifpanize a voa Nomen autem loci non declarat; puto, quod in Verf. 5. 514 ^ ADNOTATÍIONES , in hiftoría terum, in Hifpania geftarum, non admodum ce- lebratum Polybii etate erat. -Nec enim αὐτὸς ὁ τόπος Emn- poriun. intelligendum, ut voluit Reifkias: nàm terminus ille abeft a Carthagine Nova fere v. millia. ftadiorum, fed | Emporium (verf. 614.) nonnifi αν millia eum ducentis. Verf. 6. Verf. 6. εἶναι συμβαίνει. τρισχιλίους. Α freto Herculeo ufque Carthaginem! novam. vumerat Polybius ffadia ter mille, Strabo vero III. 156..nonnifi wMcc ponit. ..Cartha- gine ad Iberum Polybius wwpc nnmerat, Strabo wMcc. Quare.& erroris arguit Polybium Geographus , lib. 1I. p- τοῦ. ( Reliq. Hift. Polyb. lib. XXXIV. cap. 7.) quod. ni- miam fecerit lonpitudinem Higenias Conf. aues diotamus . paulo poft, ad verf. . . «5 διά. ἔνιοι Νέαν Καρχηδέμν De Nova stidagini: di- Xerat IL. 13, 1. quam locum fi cum hoc contuleris, admo- «um probabile fiet, excidiffe.ibi vocabulum Νέαν» ut le- gendum ibidem fit παρὰ μέν. τισε Νέαν Καρχηδόνα &c. quod ad eum locum oblitus eratn monere: --ο bid. πρὸς δισχιλίοις. Sic fcripti libri omnes. 'Temere τὸ dedos | edd. errore ex ed. 1. propagato. : Vet. 7. — erf. T. ὠπὸ δὲ τούτου. Sic meliores Fo e & id expreffit etiam. Cafaubonus in verfione. . Corrupte. πὸ δὲ . πούτων edd. cum Bav. «40. Ibero ad Erfporium numerat ; fladia «nc. Eodem modo Strabo lib. ΠῚ, p. 156... Ve. 8... Perf. 8. καὶ μὴν ἐντεῦϑεν ἐπὶ τὴν τοῦ Ῥοδανοῦ διάβασιν, περὶ χιλίους ἑξακοσίους. . lam vero inde (fcil. ab Emporio, vel ab Emporiis,) ufque ad Rhodani iranfitum , ad. mille Jexcenta, Ante. hac yerba Gronovius, in; ora, fui libri, - fufpicari fe fignificavit intercidiffe nonnihil z. caufam füfpi- cionis, aut quid, vel quale fit.quod intercidiffe putaverit, non. declaravit. . Mihi vero eadem oborta fufpicio erat, pri- inum eo, quod, cum modo przecefferit χίλιοι edv. ἑξαπο: '-€io;g, nunc, fi continuo rurfüs idem numerus fequeretur, nori fimpliciter pofiturus Polybius fuiffet περὶ χελίουδ ἐξα- wocfouc, fed vel adje&urus particulam πάλιν, πάλιν περὶ χιλίους ἑξακοσίους, vel alia phraüi fuiffet ufurus, verbi Ἢ caufa LL POou 2. rm. 39. 515 — i ipsifa Eo τοσοῦτοι, ut folet in fimilibus, veluti II. 65, 5 vert; $. E T - Altera fufpicionis rátio eft, qaod, ubi longitudi- mem viz per totam Hifpaniam, inde a Freto Herculeo, | DS (verf. 5.) locut commemoraverat, qui terminus ; y eft Hifpania Gallieque: nunc igitur, ubi eamdem longitu- s ifinem per partes fe declaraturum profeffus eft, ( ἐπὶ μὲν wap 'Κωνὴν. πόλιν, ait verf, 6. nam a ἔγείο Herculeo ad - Carthaginem novam &c.) confentaneum erat, ut eamdem . rurfus ftationem commernoraret. Tntercidiffe igitur vide- ; quod de diflantia Emporii u/que ad ilium Hi- .. Jpaniz | liaeque terminum dixerat Polybius. Quantam vero poí erit illam difrantiam, ' intelligere quodammodo | pee fummam gcoo ftadiorum, quam ponit verfu 1 t. A Nova C ine ufque ad ltalize ingreffum, contuleri- amus cum fingulis numeris, quibus indicantur diftantize new. locorum, quz diferte hic commemorantur, * "MET. lap RM RELO c παν loro ad Emporium nv 16co — . ab Emporio ad Rhodani traje&tum . « — 1600 - | Ua a Rhodano ad Alpes |» .« τὰ 14cO proitinere per Alpes - .- *. 1209 unde ftadiorum prodit ümma ^ - - 84c0 ^ Quz fumma cum /excentis fiadiis minor fit, quam 9000. . intelligitur , (fi re&e habet verfu 11. numerus goo. ) in- .tercidifle alicubi in fingularum diftantiarum expofitione numerum 6co. quandoquidem major eft hic numerus, quam ut eum negligere potuerit Polybius, & pro 8400. veluti.numero rotundo 9ooc. ponere. Sed ex mente ipfius auctoris pofitum effe numerum g9oco. nec in eo errátum a librariis, intelligitur ex eo, quod Strabo lib. II. p. 106. (Reliq. Polyb. lib. XXXIV. cap. 7.) dicit, Polybium a . Mafia ad Fretum Herculeum amplius 920. fladia po/uif/e. Quod convenit cum ea ratione, qua 9oco. ftadia a Nova ᾿ Carthagine ad Italize ingreffum numeravit; nam fi ab hae .fumza fübtrahas 2090, quae numerat a Rhodani trajectu ufque 516 »ADNOTATIONES OBAEESITURERAREENA à Verf, 8. ufque ad Italize ingreffum, addasque 3000 ftadia, quae funt a Freto Herculeo ad Carthaginem Novam, prodit fumma 94coftadiorum a Freto ufque ad Rhodani traje&um, adeo- - que, ut ait Strabo, amplius goco fladia ἃ Freto ufque AMaf[filiam, quae urbs non tanto intervallo diftat ἃ Rhodano, quantum a mari advería fluminis ripa adfcenderat Hanni- bal ad eum locum, ubi Rhodanum trajecit." Quibus ex rebus utique fit probabile, ante verba καὶ μὴν ἐντεῦϑεν in- tercidiffe talia quzedam verba: ᾿Απὸ δὲ τούτου (fcil.oU ᾿Εμπορείου) εἰς vd ὅρια τὰ τῶν Ἰβήρωντε καὶ KeA- vy (vel εἰς τὸ ἄκρα τῶν Πυρηναίων, aut aliquid fimile) στάδιοι ἑξακόσιοι. Neque fi quis τετρακόσιοι füfpice- tur, quemadmodum apud Strabonem III. p. 159. extr. in. verfione latina Cafaubonus expreffit, me valde habebit re- pugnantem; nam quod ibi in grzecis legitur, "Ewropéiov, ὅσον τετρακισχιλίους διέχον τῆς Πυρήνης σταδίους, dubitari non debet, immanem in modum a librariis auctum effe numerum: fed, fi radicem Pyrenasi, non fummum jugum ibidem Strabo dixit, multo quidem etiam major vero quadringenarius numerus fuerit, ut monuit Palmerius; at Ítatio, quam apud Polybium defiderari dico, non ad radi- cem Pyrenzei, fed in füummo jugo eft. Ibid. βεβημάτισται uo] σεφημείωται. per paffus demenja funt, 85 fignis miliaribus diflinta. Sic Strabo VII. P 322. ὁδὸς βεβηματισμένη καὶ κατεστηλωμένη. Conf, Hefych. i in Βηματίζει.. ͵ lbid. κατὰ σταδίους ὀκτώ. Οἷἶοηϊς fladiis Polybius vequiparat silare romauum. Eamdemque rationem Li- vius folet tenere, Sic cc ftadia Polyb.III. 42, 7. funt Xxv. M. P.Liv. xx1. 28. Rurfus x vx ftadia Polyb. III. 101, 4. funt.duo millia paffuum Livio XXII. 24. — Centum viginti ftadia Polyb. VIII. 28,6. funt xv millia paff. Livio XXV. 9. Circiter rx *tadia Polyb. XIV. 4, 1. funt feptem millia Liv. XXX. 5. Triginta circiteriftadia Polyb. XIV. 8, t. fant quatuor ferme millia Liv. XXX. 8. At alio loco Po- lybius (puto libro- XXXIV, ubi ex profeffo δὲ enucleatius hu de AD POLYB. ITI. 90. 4O. 571 ] vá ad geographiam pertinentibus, difputavit) miliare S somanum zeftimavit o£o ffadiis cum duobus jugeris , id eft; E vun triente, ut docet Strabo lib. VII. p. 322. riso! Hift. E Polyb. XXXIV. cip. 14; 5: — F'erf. 9. παρ᾽ αὐτὸν τὸν ποταμὸν ὡς " τὰς πηγὰς, pro. Verf. 9, | plv ipfum fluvium, verfus ejus fontes. Conf. Adnot. ad | pde Verf. το. Norro] db αἱ τῶν ᾿Αλπεων bip] Arti- Vérf, ro, : culum αἱ ex conje&. re&e adpofuit Cafaub. Nempe cum ^ αἱ dare debuifent librarii, id in δὲ corruperunt. TP PAD RS αν ἡ * — Ferf. 12. σταϑδίους ἐννακισχιλίους. Deficere, ad com- Verf. 1a. plendam hanc fümmam, fexcenta ftadia, nifi intercidiffe a nMiias 1 in recenfione, quae preeceffit, monui νη veto EU ADT oxi La Padi Dd τς: : Fef. 1. dM ἦν τοὺς Κελτοὺς, timebat Gallos, Wert. τ. Sie. a&ive fümitur illud vocab. κατάφοβος, & cafum verbi ^— ^^ καταφοβέίαθαι adícivit. Perperam intra lineas in cod. Flor. ᾿ eft τοῖς Κελτοῖς, quod inde in Reg. C. tranfit. Ferf. 2. προεχειρίσαντο πέμπειν, defiguarunt , ΠΩ Verf. 9. tuerunt , quos mitterent, vel qui mitterentur. Infinitivus activus inve accipiendus , vel intelligendum ὥστε. πέρ» vé αὐτούς, Conf, ad T. 4,1. Sic mox rurfus verf. 3. ἀπο: Verf. 3. στέλλειν πρόπεχειρισμένοι, conffituti, nominati, qui uitteren: tur: ubi fufpicari quidem poffis, ad zrocr£.ery intelligen- dum τὰς ἀποικίας, Qui colonias deducerent; fed colonias de: ducere eft. ἄγειν nic ἀφομείας, non ἀποστέδλαιν. Initio : : verJ.. :3. ubi eft ἐν 6 Ὁσῳ δ᾽ οὗτοι, temere & invitis Loyer conjun tionem omittunt ed. 1.2. — lbid. Ante o? δὴ 1:inori puncto diftinguebatur vulgo oratio, quod delevi, monente Reifkio. Pro οἵ δὴ autem ὃς δὴ haud abíurde fufpicatus erat Scaliger; quod & Reifkius fibi in mentem veniffe ait, ita quidem, ut fimul ἤδη pro δὴ füfpicaretar, ut effet ἀποικίας, ἃς ἤδη πρότερον. Atque id ipfum ita ex« preffit Reg. B. quod infignem utique veri fpeciem habet; Polybii Hiflor. T. V. O o ! ut ' 518 -. ADNOTATIOKNES | Verf. 4. Verf, 6. Vetf. 7 ut pronomen ἃς abforptum ab extrema fyllaba vocabufi ἀποικίας, & ἤδη in e? δὴ corruptum a librariis ftatuatur. Sic vero participium προκεχειρισμένοι aive fuerit acci. piendum, & tota ῥῆσις ita vertenda: coloniep quas jam illuc mittendas decreverant. Verf. 4. ἐπὶ τοὺς τόπους παραγίγνεοαϑαι!. Sic editum ex Bav. ἐπὶ τόπους γίγνεαϑαι! Vat, Flor. Aug. Reg. A. Verf. 6. οἱ Βοῖοι. Sic ed. x. 2. confentientibus msstis. οἱ Boio? ad Cafaub. & feqq. & eodem modo rurfus verf. 10. δ deinde. — bid. οὐκ ἔχοντες δὲ τότε καιρόν, Negan- tem particulam delendam cenfuit nkisKxvs, ut oppo- nantur inter fe πάλαι ὃς τότε: dudum infidiabantur Ko- manis , quibufcum amicitiam fimulabant ; tunc autem ha- — bentes prodendi fui odii opportunitatem , deficiebant. | Fate- tur tamen concedi poffe, ut πάλαι & τότε h.l. non fint contraria, fed idem fignificantia; id — ut m τότε referatur ad πάλαι. Verf. 7. à» τῇ προτέρᾳ βίβλῳ ταύτης. Doo mendofe προτέρῳ ex Bav. dediffet ed, 1. (quod ἃς repetiit ed. 2.) te- mere deinde & invito exemplari vocem ταύτης omifit Ob- . fopeeus. De re vide lib. Il. cap. 22 & feqq. & Verf, 8. Verf. 9, Ferf. 8. Ἴσομβρας editum ex Bav. "lycouDocc finbet Vat, non Ἴνσοβρας, quod perperam in fcholio pofuerunt opere nofira. — [bid. συμφρονησ. κατὰ τὴν προγεγενημι. ὀργήν. . Non opus eft, ut hzecfolicitentur; (conf. IL 22, 1.) quamquam contrarium dicere videtur Livius XXI. 25. «ec iam ob veteres in populum Romanum iras. — 1014. Verba καὶ τοὺς Φεύγοντας ufque Ῥωμαίων temere praeteriit Obfo- peus. -— Zbid. Μοτίνην. Locum hunc Polybii refpexit haud dubie Stephanus Byz. iu Mozujvof: fed multis modis mifere corrupta ab Epitomatore funt Grammatici verba. — 1014, ἀποικίαν. ὑποικίαν ed. Gron. operarum errore, | Verf. 9. ἐπιφανῶν. .Confentit Vat. cum Qnterits ἐπι- φανεστάτων uni Flor. proprium.eft. — bid. ἐς μὰν ἢ ἤν. 7v caret Flor. —— Zbid. Λουτάτιος. Sic fcripfi, qfem- admodum ΠΙ, 21, 2. re&te bis dederunt codices omnes. Mendo- , AD POLYB, IH. 4c. 41. 519. Mendofe 1. rurfüs Αὐτώτιος mssti & ed. 1. 2. (nouí Reg.A. vat ο.. z Aovrérioc ex emend. habet.) Λυτάτιος ed. Cafaub. & fqq. €um Vríino & Scaligero. Conf. ad 1. 59, 8. --- Jvid. καὶ mj» ὕπατον ἀρχὴν εἰληφώς. Non delendum eft καὶ, ut vo. -— duit Reifkius, nec abundat, fed valet ad rétn augendam. Duo ex triumviris praetorii erant, hic etiam confularis. Ferf. 11, Μάλλιος. Sic Vat. fad Reg.A. Vulgo Μα. verf. 1x, » λιος ex Bav. ^ Verf. 12. ἅμα τῷ ὃ supe dy, αὐτοὺς, quod vulgo ex Verf. 1a; Bav. adjiciunt, nefciunt codices Vat. Flor. Aug. Reg. A. & Vrfini. — Et commodius fane intelligitur αὐτόν, . Verf. 13. ἀποχώρησιν recepi ex eifdem, quos modo no- Verf. 13. tfninavi, codicibus, — bid. Τάννητος iidem dederunt. Livius XXI. 25. Romani Tanetum, vicum, propinquum Pa- do, contendere; ubi vide Criticos. Rurfus idem ibid. cap. 26. Tunetum pervenit. In ora Reg. A. eft: Τάννητος uo- am. & initio fuperfcripta eft litera x, ut.fit Kdvvyroc. - Verf. 14. ἡγεμόνα συστήσαντες ἑξαπέλεκυν. Perperam Verf. 14; ciéirtis Aug. Preetoris nomen C. Atilium edidit Livius XXL a6. | UVATWVT. XLL - Cap. XLL (——F'erf. x. κατὰ Kekroóe. Sic ed. 1, δὲ Reg. B. cut Bav. vert, 1. Vat. Flor, κατὰ τοὺς Κελτοὺς Reg. A. & Aug. & hinc ed. 2& feqq. — lbid. εἰλήφει, ἄληφε Aug. Reg. A. — Ibid. ὀιεληλύϑαμεν recepi ex. Vat. Flor. Aug. Reg. A. ὅς cod. VrG διεληλύϑοιμεν edd, & Reg. B. C. ex Bav. «— erf. 2. ὑπὸ τὴν ὡραίαν. Sic IL 16,7. /ub affatem, in-. Verf. 2. eunte z/late. Eodem modo ὑπὸ τὴν ἑωϑινὴν, fub lucem, grima luce, circa quartam vigiliam, 1. 53, 4. Ill. 43, 1. Eademque ratione X. 8, 7. pro ἐπὶ δείλην ὀψίαν, ὑπὸ fctie bendum videtur. Conf. ad lll. 83, 7. ( Jbid. ἑκατὸν ἑξήκοντα σκάφεσι πεντηρικοῖς, — Difcrimen aliquod ponere videtur Polybius inter earum genus na» vium, quae date funt Sempronio, & eas, quee Scipioni, Has fimpliciter ναῦς dicit, illas σκάφη πεντὴρικοὶ vocat. ; Oo2 Sed xiii La Ψ ——— Verf. 2. Verf. 3. Verf. 4. 580 ADNOTATIONES Sed Scipio non nifi fexaginta habebat, Sempronius ceh- tum & fexaginta: utrique autem pariter duze legiones da-- tz, quod diferte Livius XXI. 17. dicit. Polybius quidem noh diferte hoc loco, fed faepe aliàs declaravit, exerci- tum confülarem duarum legionum fuiffe. Quibus ex re- bus,folertiffimus au&or libri, gallice confcripti, de Navigiis Veterum (/es Navires des zuciens, par M. lel Royip. 46 fqq.) colligit, σκάφη msvrzpma, quae data Sempromio * Polybius ait, formam quidem habuiffe, quinqueremibus fimilem, ceterum molis fuifle multo minoris. Sed, ut omittam, quod aliquanto majorem fociorum numerum Sempronio datum Livius l. c. fcribit, idem Livius non fo- lum naves, Scipioni Sempronioque datas, promifcue quin- queremes ὃς náves longas adpellat, ibid. & cap. 26. verum etiam diferte docet, cur navium numerus minutus Publio, | au&usque Sempronio fuerit; fcilicet, quoniam Scipio non- nifi àd deducendas potiffimum copias navibus opus habere vifus erat; Sempronius vero claffem ad prelium mariti- mum, fi ita res ferret, comparatam debuit habere: (conf. Liv. XXI. 49 fq.) quam ob caufam multo majori numero navium, & quidem non fane minoris molis, majorifque numero fociorum navalium , qui in legionum numero non erant comprehenfi, opuseierat. Quo & pertinet id ipfum, quod mox /"er/u 3. adjicit Polybius, ο ἧς οὕτω καταπληπτι- κῶς &c. quibus tam atrox bellum inferre hofti cogitabat, &c. Vbi cuivis zequo le&tori facile puto probatum iri illam Reif- kii emendationem , o7, quam voculam abforpferat termi- natio vocis preecedentis, — bid. πάντα καὶ πανταχό- 3εν ἀϑροίζον. Maguam fpeciem habet πάντα, quod ex Gronovii conjeCt. pofuüi, quam fignificavit in ora fui libri, - & provocavit àd 11. 25, 12. & III. 75, 7. Sed poterat etiam haud incommode fortaffe teneri πάντας, Congre- gavit undique omnes, puta, militim, vel remigio idoneos. Verf. 4. Λιγυστικὴν editum eft ex Bav. &fic dant codd. omneslL 31,4. — lbid.xmrólLlc8v, quod in verf. lat. jam expreiferat Cafaubonus, non dubitavi in graecum con- ᾿ textum - AD POLYB, IIT. 41. 581 | recipere; idque merito a nobis factum non dubi- t tabit quifguis contulerit IJ. 56, ς. & M. 27, 1. & 28, 1. . Verf. 6. ἀκούων μὲν ὑπερβάλλειν ἤδη. Sic quidem E iri amnes. Exfpectaveram ὑπερβεβληκένα!,» ac certe ᾿ς ὑπερβαλεῖν putem fcribendum. (0 Ferf. 8. διασαφηϑέντος αὐτῷ. Sic re&e Cafaub. cum ᾿ς Vrfino, Vat. Flor. Aug. Reg. A. B. C. διασαφηϑέντων ed. — y. 2. cum Bav. quod ferri quidem utcumque poífit; fed il lud Polybianum. δὶς frequentiffime προσπεσόντος αὐτῷ, | non προσηήξσόντων, ubi quidem per fe fine adjuncto poni- EM tur participium. — Mbid. καὶ διενοξίτο μετὰ τῶν χιλιάρχων», cum tribunis deliberabat. Verba ifta ex. Reg. B. adícivit Cafaub. cum quo confentit Vat. Flor. & Reg. C. Ac funt fane hzc aptiora huic loco, düsm qua habent ed. 1. & 2. cum Bav. Aug. & Reg. À. καὶ διὰ χιλιάρχων ὑπετίϑετο, id eft, E? per tribunos indicavit ruilitibus, docuit milites. Priufquam doceri poflent milites, deliberandum fuit cum tribunis; praefertim * quoniam inopinatus fuerat nuncius de adventu Hannibalis. Nec eodem ítatim tempore, quo navibus ex- fcendebant milites, docendi erant, quibus locis occurren- dum eflet hofti: in ipfo rei agendae articulo educuntur in aciem milites, inffruuntur, admonentur; fed duces ante funt docendi. Fuerat fortaffe olim, καὶ dievociro μετὰ τῶν χιλιάρχων καὶ ὑπετίϑετο. Quid ἢ. 1. legerit in fuo codice Perottus, difficile di&u: tribunos, (ait) quonam in loco occurrendum hoflibus foret, edocuit, Livius, adcommo- date ad noftra leCionis fententiam: imcertus quonam “εἰ loco occurreret. - - Ibid. καὶ συμμικτέον." Sic libri ad unum omnes. Intel- lige ex fuperioribus καὶ ποίοις τόποις συμμικτ. nec admodum defiderabitur particula ποῦ, quam füa unius autoritate in- feruit Ca(aub. a quo tenuerunt pofteriores editores. εν 9. ἀπέστειλε. ἐξαπέστειλε adoptatum mallem ex Vat. & Flor. --- 7014. συστήσας μετ᾽ αὐτῶν. Sic rccte Vat. Flor. Aug. Reg. A. Vrfin. μετ᾽ αὐτὸν Dav. ed. 1. 2. Oo3 Reg. Verf. 6. Verf. 8. Verf. 9. ᾿ 882 | ADNOTATIONES -. Reg.B.C. & συστήσας prieterea in συστήσαι, tum in συστῆ. σα! corruperunted. 1. 2, —— bid. ἅμα καὶ συναγωνιστὰς ᾿ Κελτούς. Defünt verba καὶ συνάγων. Bav. & ed. 1, ἅμα Κελτοὺς καὶ συναγωνιστὰς dat éd, 2, invitis msstis, €ip. XLII, CAPVT XLIL Verf. 1. P'erf. τ. σχεδὸν ἡμερῶν τετάρων ἀπέχων στρατοπέδῳ τῆς Ou], ex intervallo quatuor fere dierum itineris a mari caftra metatus, In Polcarum agro, uteit Livius XXI. 26. quorum caput Nemaufum fuiffe Strabo docet, Quartis deinde caftris ab hoc loco, ubi Rhodanum traje- cit, pervenit Hannibal ad eum locum, quem Zn/u/am no- minatum ait Polybius cap. 49, 5. ubi Ifara Rhodano jun- gitur, Verf. 2. Verf, 2. wa ToimoUyTac τὸν ES Commodius utique παροικοῦντας; quod verbum mox eodem verfu dant omnes, fed hoc loco unus Vat, Invenitur tamen, puto, apud graecos fcriptores ἃς κατοικέν τὴν ϑάλατγαν, pro παροικέϊν τὴν ϑάλασσαν, vel pro weroméiy ἐπὶ τῇ Joe λάσσῃ. Similiter certe apud Appianum iu Przefat, cap. 1. legimus e? τὴν Μαρείαν λίμνην κατοικοῦσι, qui asd Maveo- tim lacum habitant, poftquam paulo ante dixerat ὃ ὅσοι παρ- οἰκοῦσι τος Σύρτεις. qui circa Syrtes habitant, -— lbid. ἐμπορίαις ad(civi ex Aug. & Reg.A. Poterat tamen & ἐμπορείωις fervari, Hoc ab ἐμπορεύεοϑαι derivatur, illud ab £wropoc. 3 CAPVT XLIX. - CapXLK. Verf. 1. παραγενόμενος. 'Temere παραγινόμενος edit. Verf. 1. - Verf. 4. ἐποιᾶτο τὸν πλοῦν. Sic vett. codd. pro quo Verf. 4. .cum mendofe in ed. 1. effet 2vo;& τὸν πλοῦν, in Herva- .giana inde ἐποίει τὸν πλοῦν fa&tum, quod tenuere fequen. tes editore. - Verf. 5. ἧκε πρὸς τὴν καλουμένην Νῆσον &c. ad Infu- Ve, s. fam quam vocant pervenit. “ἃ infulam dicit, & fic rur- fus verf. 8. non £s infulam: atque fic ἢ, 1, in marg. editio- nis noftrze refcriptum malim: —Zanuibal ad In/ulam , pro ,€0, quod ibi nunc legitur, ím /n/ula. Nec enim dicit Po- lybius, trajeciffe fluvium Hannibalem cum toto agmine, fed juxta fluvium progre/Jum ait cap. $0, 1. quod cum Fo- lardo ( T. IV. p. 72. Commentariorum in Polyb.) de Ifara intelligi poteft, ita quidem, ut l(aram a Java habuerit, Polybii Hiftor, T. Κ΄. 6C ops Subíi- gem Verf. 4. 494 | ADNOTATIONXS Sabftititquidem pef aliquod tempus cum exercitu ad il. lam Infulam, alteri ex fratribus, qui in illa de regno diffi- debant, fuppetias ferens; ( vide hoc cap. vf. 10 feqq.) fed id facere potuit parte copiarum fluvium traje&a, reliquo exercitu interim in ftativis agente. Quod fi etiam totum exercitum Ifaram trajecit Hannibal, (quod credi poteft eo confilio feciffe, ut fluvium hunc a tergo jhaberet, fi fe. querentur Romani;) non multum tamen deinde verfüs feptentrionem in Infula progreffüm videtur agmen, fed prope Ífaram fubftitiffe, ac deinde adverfa hujus fluvii ri- ^ pa iter continuaffe, Conf. ad cap. 50, 1. Verf. 6, Reg. A. 1I. 26, 2. pro τὰ Tvg&, Ceterum, poft Cluverum, Verf. 6. ὁ Ἰσάρας. Σκώρας abfque articulo cum Bav, dant ed. 1. 2. Vbi jam SCALIGER ad oram fui libri adno- taverat: ,ὄ σάρας. Male apud Livium a44rar.^ — Quum vero Cafaubonus, lectionem fecutus apud Livium XXI. 31. vulgatum , ὁ ΓΑ ραρος invitis libris edidiffet, quod ἃς tenuerunt in contextu fequentes editores, monuit ad h. 1. GRÓNOVIYS; ,non effe hujus fluvii illum. curfum, ut poffit eum Alpibus & Rhodano infulam facere, Optime [ait] ὁ γεωγραφιιώτατος Cluverus lib. T. Ital. Antiq. cap. 33. Lp. 367-] Ἰσάρας reponit: & acutiffimus Holftenius erro- rem addit natum rajufculis literis confufis CKOPAC, pro OICAPAC./ -— Quodfi librorum fcripturam cognitam habuiffent Holítenius & Gronovius, cum ifta fcriberent, multo etiam propius eam accedere ad Cluveri emendatio- nem vidiffent. Zxópx; enim per omicron nullus liber ha- bet. Plerique Σκάρας. Vnus Bav. ( & ex eo ed. 1. 2. & Reg. B.C.) Σκώρας habet, per errorem permutatis literis ὦ & «, in quo & apud alios au&ores paffim peccatum a li- brariis obfervare tne memini, & in libris Polybianis fzepe id commiífum "monui ad T. 12, 7. Sic T. 17, 3. ὁρμητήρια dant Aug. & Reg. A. pro ὁῤμητηρίῳ, T. 82, 1, ἐκώλει Aug. pro éxdAe. Eodem pertinet Σαρδάνιον pro Σαρδώνιον I. 10, 5. (conf. Adnot, ad I. 79, 5.) Rurfus "Avevec Aug. II. 17, 7. ubi alii "Ἄνανεῳ Et τῶ πύρρω idem Aug. cum (qu AD POLYB. III. 49. 595 - (qui de toto Hannibalis tranfitu per Alpes, fecundum Poly- v.c (- bii aliorumque fcriptorum narrationem, late egit ioc. cit. p. .. 3638 44.) Hannibalis iter juxta Rhodanum adcurate expen- - dens Mandajors, Vir doctus, in A&is Academiae Parifinze Eleganüor. Literar. T. III. p. 93 fqq. ὅς T. V. p. 198 fqq. multis argumentis Cluveri fententiam, Z/aram hic repo- mentis, defendit, demonftravitque, de Zfrare fluvio, quem Saone hodie vocamus, nullo modo cogitari h. 1. poffe. Verf. 1. κατ᾿ Αἴγυπτον dederunt Vat. Fior. Aug. Reg. A. -— 1014. Ad verba ϑάλατ]α τὴν μίαν πλευρὰν fufpi- catus eram excidiffe fortaffe verbuin ὁρίζει. ct. IL 14,4 &6. Sed commode ad utrumque pariter, ad τὴν μίαν πλευρῶν, - adr; τῶν ποταμῶν ῥύσεις, idem verbum ipie referri poteít, conf. I. 75, 4. Vrf.8. Duos illos fratres, de regno contendentes, "Mllobroges fecit Livius XXI. 31. Polybius vero hoc cap. verf. 13. & cap. 50, 2. fatis diferte ab Allobrogibus eos diftinguit. Credi tamen poteft, varias fuiffe Allobrogum gentes. Ferf. 11. σίτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδείοις ἐχορήγησε TO στρατόπεδον. Sic re&e edidit Ca(ub. monente Vrfino, puto ex msto codice: certe ita prorfus dant Vat. & Flor. quibufcum fape Vrfini codex in meliores lectiones con- fentit. σῆτον, & deinde τῷ στρατοπέδῳ, dant ed. t. 2. cum Bav. Aug. Reg. A. quod bene haberet, fi cum σῖτον copularent xa) τὰ ἄνα ἐπιτήδεια, nam | utrumque recte di- citur, &a Polybio ufürpatur, χορηγῶ co) τοῦτο, δὲ xo- grY) σὲ τούτῳ. Sed cum σῖτον in accuf. ponant, & τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδείοις in dativo cafu, pugnantia jungunt, Non melius Reg. B.C. dant σίτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδείοις, & deinde τῷ στρατοπέδῳ. — lbid. πάντα, polt πεπονηκότα, deeft Aug. & Reg. A, Verf. va. παρέσχετο dant vett. libri omnes & Reg.C. Mendoíe παρέχετο ed. 1. 2. & Reg. B. quod in παρείχετο mutayit Caíaub, Ppa CAPVT Verf. 7, Verf. 8, Verf. τσ, Verf, 15. - ap S C ECHORTAICS, -—— Cap. L. Verf, I." initio hujus Cap. ufque cap. 51, 11. ἐγκρατὴς ἐγένετο τῆς 596 'ADNOTATIONES UCATSST ouo Perf. τ. Hiftoria Tranfitus Hannibalis per diis. ab ᾿πόλεως, eft inter Eclogas, quas habet Codex vRB1NAS. lbid. ἐν ἡμέραις δέκα πορευϑεὶς παρὸ τὸν ποταμὸν eig Ὀχταποσίους σταδίους. Ορίλυθοπαβ: decem diebus centum fere millia pajfuum propter. Rhodanum emenfus. At non propter Rhodanum, fed propter fiuvium Polybius dicit: & fic utique in verfione latina refcriptum velim; neque Rhodanum, fed //aram fluvium (cohf. cap. 49, 5.) nunc dicia Polybio putem. Nec enim immanem illum anfra- &um, quem facit Rhodanus ad Lugdunum, emenfum effe agmen, probabile eft: &,'fi hac! via iter feciffet, multo longius fane, quam centum millium paffuum, iter fuiffet ab Ifara, Rhodani ripam fequendo, ufque ad eum adfcen- fum Alpium, a quo deinde quinto decimo die (ut ait cap. 56, 3.) in Italiam pervenire agmen potuit. Omninoque hoc dicere Polybius videtur, adverfa lfare ripa, verfus fon- . tem ejus fluvii, decem diebus per c. millium paff. fpatium progrefíum effe agmen; eamque viam poftquam per con- valles emenfüm eft, deinde ipfa montium juga confcen- dere ccepiffe. Satis autem convenit ratio numeri dierum . . cum viz fpatio, ut quoque die 1xxx ftadia, id eft, x inillia paff. confecerit agmen: quod breve quidem videri fpatium poteft, fed non nimis breve agmini, per impedita loca & convallium anguftias iter facienti, A Rhodani traje&u ad adfcenfum Alpium mumeravit ftadia 1400. (cap. 390.9.) Ab his fi fübtrahas Sco. a confluente Ifarze ufque ad adfcenfüm Alpium, remanent 60c. ftadia (rx xv. mill. paff.) a traje&u Rhodani ufque ad Ifaram; quam viam.qua- triduo emenfüm eft agmen, (cap. 49, 5.) ut in eo itinere fere xix mill. paff. fingulis diebus confecerit. "Nempe nec ita diffücilis illa via fuerat, & tunc maturaverat iter