# Büttner-Wobst, Polybii Historiae vol. I, editio altera (Teubner 1905; 1922 reprint scanned: archive.org polybioyistoriai00polyuoft), Praefatio: Annotatio critica for book 3 chh. 33-61 (uncorrected OCR; entries keyed 'page, line (c. chapter, section)'). Also the Conspectus codicum (OCR lines 120-350).
In annotatione ceritica alterius Polybii editionis, 
euius volumina tria priora nihil aliud esse volumus nisi 
'supplementa editionis Hultschianae, codiecum com- 
pendiis utimur his: 

A Vaticanus 124 saeculi XI. ab Hultschio collatus, quo 
eontinentur quinque libri priores. Est omnium Po- 
lybii eodicum longe praestantissimus ac fide dignissi- 
mus. | 
A! prima manus, 

A” secunda manus, quae et libro archetypo inspeeto 
et conieiendo videtur verba tradita mutasse (v. 
BW' praef. II 5 —16). 

A" duae vel tres manus recentes (v. BW' praef. 
I 16—22). 

R codices recentes quinque priorum librorum vel omnes 
vel complures. 

Ex is singuli sunt afferendi: 

B Britannieus 11728, olim Florentinus a Gronovio 
passim inspectus; deseriptum eum esse anno 1417 
e eodicee A demonstravit BW Griech. Stud. f. 
H. Lipsius. Lipsiae 1894, 18 ss. 

© Monacensis 157 saeculi XIV. Hune unum librum 
manu scriptum e bibliotheca Matthiae Corvini pro- 
feetum (v. H. Simonsfeldium Sitz.-Ber. d. phüos.- 

philol. u. d. hist. Classe d. kgl. bayer. Akad. d. Wiss. 

1902,534ss.) a Vincentio Obsopoeo, euius nomen 

patrium erat Heidnecker (v. Simonsfeldium 1. c. 541), 

ad editionem Polybii principem (v. infra Ob) 

esse adhibitum primus perspexit: Schweighaeuser 
a* 


IV PRAEFATIO. 


I, xxxıvss.; idem vir doctus eum codicem, quem 

dicere consuevit Bavaricum, excussit. 

D Monacensis 388 saeculi XTV., ut videtur, a Schweig- 
haeusero, qui sum appellat Augustanum, collatus. 

E Parisinus 1648 saeculi XV. extremi a Schweig- 
haeusero, qui eum dicit Regium A, comparatus. 

& Cpolitanus 25 saeculi XV. a. BW collatus (v.Fleck- 
eis. annal. 1898, 887 ss.). 

&? secunda manus, quäae coniciendo studet verba 
tradita corrigere. 

ÖOmnes hi codices recentes ex codice A aut ex eius 

archetypo non sunt descripti, sed verisimillimum esse 

videtur ex eodem J3ibro (®) continente aut. Polybii 
libros XVIII priores integros aut libros quinque priores 
et excerpta antiqua, ex quo codex Urbinas (F) deduetus 
est, alterum codieem plenum coniecturis (X) ex eoque 
libros recentes (CDEF) ita fiuxisse, ut liber Bavarieus 
(C) longe simillimus sit codiei ®, sed Augustaitus (D) 
et Regius A (E) et Cpolitanus (2) artiore quodam vinculo 
cohaereant cum Vaticano (A). Itaque quiequid in recen- 
tioribus illis libris (CDEZ) reperitur, non omne vide- 
tur esse eiusmodi, ut appareat esse excogitatum a cor- 
rectoribus, sed in propatulo est posse quidem redire 
bonas sceripturas ad auctoritatem libri illius archetypi 

haud mali (v. BW" praef. II 29). 

F Urbinas 102 saeculi XI. vel XIL, quo continentur 
excerpta antiqua. Eum librum partim Hultschius ipse, 
partim Wilmanns et Hinckius in eius usum con- 
tulerunt. Ioannes Tschiedelius meum in usum eum 
codicem inde a libro nono comparavit. 

Codex Urbinas ex ipso Vaticano (A) vel ex eius 
archetypo continente libros Polybii XVIII priores 
integros non videtur esse derivatus; sed ipse docui 
in praefatione alterius voluminis p. 525s. Urbinatem 
redire ad librum quendam (®) continentem aut Po- 
Iybii libros XVII priores aut libros quinque priores 
et excerpta antiqua, qui ex eodem archetypo deductus 


.- 


ee » 


PRAEFATIO. Y 


esse vıdetur, e quo fuit codex Vaticanus A. (De 

ratione, quae inter Urbinatem et libros R intercedat 

v. e4 quae supra exposui). 

F? prima manus, 

F? secunda manus, quae et ipso- archetypo iterum 
inspeoio et conieeturis emendat (v. BW! praef. 
it 55). 

F? tertia manus, quae coniciendo verba depravata 
studet sanare. 

F' recentes manus correctorum coniecturis emendan- 
tıum. 

S eodices recentes excerptorum antiquorum a Schweig- 
haeusero collati vel omnes vel eomplures. 
Ex iis singuli sunt afferendi: 

D Monacensis 388, Schweighaeuseri Augustanus. 
Est inter libros recentes longe vetustissimus et emenda- 
tissimus, derivatus, nisi fallor, ex codice archetypo 
(X) librorum recentium (v. p. IV) 

D" manus antiqua, quae in margine Augustani verba 
depravata et ex altero codice perbono et coniec- 
tura studet emendare (v. BW! praef. II 58ss.). 

G Mediceus (v. Schweighaeuserum II, vırs. VI 304). 

H Regius D (v. eundem II, ıx« VI 305). 

K Regius E (v. eundem II, xus VI 305). 

I: Oxoniensis (v. eundem IL, x). 

Hi omnes codicees GHKL a ‚Schweighaeusero collati 
videntur ex libro quodam recentiore (W)) derivato ex eo- 
dem archetypo, e quo fluxit Urbinas, dueti esse (v. BW' 
praef. II 58). 
 Praeterea nonnullis locis verba sunt facienda de 
eodieibus Regiis F et G, Vesontino, Tubingensi, quos 
omnes a Schweighaeusero (v. eundem II, xss.) exeussos 
ad unum redire archetypum verisimile est (v. BW! 
praef. II, 58). 
M Vaticanus 73 palimpsestus saeculi X) XI. „ quo excerpta 
mwegl yvauüv continentur, a Maio inde a VI. libro 
(v. infra sub Ma), ab Heysio inde ab initio (v. infra 


PRAEFATIO. 


sub Hey) editus, meum in usum comparatus a Boisse- 
vainio (v. infra sub Bo). Cf. BW! praef. IV 16. 
Peireseianus, nunc Turonensis 980, membranaceus 
saeculi XL, cui insunt excerpta megi &gerijg zul zu- 
xieg, a Valesio (v. infra sub Va) inde a VI. libro 
editus, in usum Hultschii a Wollenbergio cum editione 
Didotiana collatus; ipse eum anno 1895 comparavi. 
Cf. BW"! praef. IV 13 ss. | 
Scorialensis I, 2,.11 saeculi XVI., in quo eclogae 
neol Enıßoviov servatae sunt, et a Carolo Muellero 
et a Federo excussus. 
Parisinus suppl. Gr. 607, cuius media pars, qua 
excerpta msel Orparnynusrov continentur, X. saeculo 
videtur esse exarata. Wescher eum contulit (v. ad 
21,527,1)% 
codices, quibus excerpta insunt wegi mogoßenv Edvav 
moög Pounlovs (v. BW! praef. IV 3ss.), a de Boorio 
(exc. de leg. vol. II., Berol. 1903) eollati vel omnes 
vel complures (v. BW! praef. IV 25 ann. 2). 
Ex iis singuli sunt afferendi: 
X Ambrosianus N 135 sup. chartaceus, manu Dar- 
marii exaratus et 24/VIII 1574 finitus, meum in 


usum inde a libro XX. a Domenico Bassio collatus. . 


Ex eo derivati sunt ceteri eodices: 

U* Vaticanus 1418 chartaceus, alia ac Darmarii manu 
XVI. saeculo scriptus et cod. Neapolitanus III B15 
chartaceus eadem manu XVI. saeculo scriptus. 
Eos adhibuit Fulvius Ursinus; meum in usum 
Graevenus inde a libro XX. contulit Vaticanum, 
Martinius Neapolitanum. 

O Monacensis 185 chartaceus, manu Darmarii XVI. 
saeculo scriptus, a Schweighaeusero, Hultschio, 
de Boorio collatus. 

codices, quibus excerpta Constantiniana continentur 

sregl mo£oßenv' Pouaiov moög &Bwinovg (cf.BW'praef.1V 

cap. I), a de Boorio (exe. de leg. vol. I., Berol. 1903) col- 
lati vel omnes vel complures (v.B W'praef. IV 25ann.2). 


PRAEFATIO. ‚vu 


Ex iis singuli sunt afferendi: 

V Seorialensis R III 14 chartaceus, Darmarii manu 

exaratus et 27/VI 1574 finitus. 

W Bruxellensis 11301/16 chartaceus, alia ac Dar- 
marii manu XV]. saeculo exaratus (v. Charles 
Justice, Le eodex Schottanus cet. Gand 1896, 9s.). 
Est alter codex Schottii, de quo exposuimus in 
praef. IV 5ss. Meum in usum hunc inde a 
libro XX. contulit Carolus Justice. 

N Monacensis 267 chartaceus, Darmarii manu XV. 
saeculo scriptus. Hunc primus contulit Hultschius, 
deinde de Boorius. 

U Vatieanus 1418 chartaceus, alia ac Darmarü 
manu XV]. saeculo scriptus. Hunc adhibuit Ful- 
vius Ursinus, meum in usum inde a libro XXI.